MAREK "KRZYKACZ" PAWŁOWSKI

 Marek Krzykacz Pawłowski

Marek Pawłowski mieszkał w podwarszawskim Pruszkowie. Zbieranie złomu było jego codzienną pracą. Jak czytamy na jego stronie internetowej, Marek razem z Edkiem 'nie bali się żadnego złomu' i zajmowali się wspólnie wywozem z podwórek, piwnic czy mieszkań. Markowi ogromną popularność przyniósł udział w programie Złomowisko.pl, z którym związany był od samego początku. Błyskawicznie stał się ulubieńcem widzów, którzy pokochali jego optymizm, wesołe usposobienie, a także uczynność i wielkie serce. Niewątpliwie to właśnie dzięki Markowi Złomowisko.pl cieszyło się tak dużą oglądalnością. Marek Krzykacz Pawłowski zmarł 31 stycznia 2020 roku.

Syn Marka, Janusz, również był uczestnikiem programu Złomowisko.pl. Po jego śmierci razem ze swoją mamą, Joanną, żoną Marka, stworzyli zbiórkę i zwrócili się z prośbą do fanów Marka, aby zamiast kupować kwiatów, przelali symboliczną kwotę na pomnik.

Marek zmarł w sylwestra, a informacja o jego śmierci została podana w mediach w Nowy Rok. Choć wiadomość o jego śmierci mocno wstrząsnęła fanami programu, dokładna przyczyna do tej pory nie została ujawniona. W komentarzach pojawiło się wiele komentarzy, że przyczyną śmierci był wylew, jednak nie zostały one oficjalnie potwierdzone. Pogrzeb Marka Pawłowskiego został zaplanowany na 8 stycznia 2021 roku.

Dokładna data urodzenia Marka nie jest niestety znana, wiadomo jednak, że zmarł w wieku 47 lat.

Teraz Marka zastąpił jego syn Janusz, a kierowcę Edka "Siwego" Kalińskiego także zastąpił pierworodny.

KOTY BRYTYJSKIE

 Historia kotów brytyjskich

Przyjęło się mówić, że koty angielskie przybyły na Wyspy wraz z Rzymianami – jest to najstarsza rasa kotów pochodząca z Wysp Brytyjskich. Kiedyś ich głównym zajęciem było polowanie na szczury i inne gryzonie na ulicach Anglii, z biegiem czasu jednak je udomowiono, prowadząc do rozrodu osobników o najlepszych cechach. Pierwsze profesjonalne hodowle kotów brytyjskich pojawiły się już 100 lat temu, a pierwsze kocięta tej rasy zostały zaprezentowane w Pałacu Kryształowym w 1871 roku – nikt nie spodziewał się tego, że wolnożyjący kot stanie się rasą uwielbianą w luksusowych kręgach!

Okres po II Wojnie Światowej związany był ze stałym eksperymentowaniem z tą rasą. Ze względu na zmniejszającą się populację kotów brytyjskich, zaczęto krzyżować je z rasą perską i kartuską.

JOE ROBINETTE BIDEN - OD SENATORA DO PREZYDENTA

 

Joe Biden, właśc. Joseph Robinette Biden Jr. (wym. [ˈʤoʊsɨf rɒbɨˈnɛt ˈbaɪdən]; ur. 20 listopada 1942 w Scranton) – amerykański polityk, 46. prezydent Stanów Zjednoczonych, w latach 1973–2009 senator ze stanu Delaware, w latach 2009–2017 wiceprezydent Stanów Zjednoczonych.

Edukował się w stanie Delaware. Po zakończeniu studiów prawniczych pracował jako adwokat. Przez całą karierę polityczną był związany z Partią Demokratyczną. W latach 1970–1972 należał do Rady Hrabstwa New Castle. W 1973 został wybrany do Senatu Stanów Zjednoczonych i uzyskał reelekcję w latach 1978, 1984, 1990, 1996, 2002 i 2008. Był piątym najmłodszym senatorem w historii Stanów Zjednoczonych i najdłużej urzędującym senatorem z Delaware. W tym czasie przewodził Senackiej Komisji Relacji Zagranicznych i Senackiej Komisji ds. Sądownictwa. Dwukrotnie bezskutecznie kandydował w wyborach prezydenckich, rezygnując w trakcie prawyborów: w 1988 i w 2008.

W 2008 został wybrany na wiceprezydenta Stanów Zjednoczonych u boku prezydenta Baracka Obamy i uzyskał reelekcję w 2012. Pełnił ten urząd od 2009 do 2017. Po zakończeniu wiceprezydentury założył fundację charytatywną Biden Cancer Initiative, której działalność jest związana ze zwalczaniem chorób nowotworowych.

W 2019 ogłosił swoją kandydaturę w prawyborach prezydenckich(ang.) przed wyborami w 2020, z kolei w sierpniu 2020 roku oficjalnie został kandydatem Partii Demokratycznej na urząd prezydenta Stanów Zjednoczonych. W południe 20 stycznia 2021 roku został zaprzysiężony jako 46. Prezydent Stanów Zjednoczonych. Razem z Kamalą Harris został uhonorowany nagrodą Człowiek Roku 2020 magazynu „Time”

JOE BIDEN W WIEKU 10 LAT (1953)

Oficjalne zdjęcie senackie Joego Bidena (1973)

DONALD JOHN TRUMP - OD BIZNESMANA DO PREZYDENTA

 

Donald John Trump (wym. /ˈdɒnəld dʒɒn trʌmp/ ; ur. 14 czerwca 1946 w Nowym Jorku) – amerykański przedsiębiorca, osobowość telewizyjna oraz polityk, 45. prezydent Stanów Zjednoczonych w latach 2017–2021.

W 1968 otrzymał dyplom z ekonomii na Wharton School of Business. W 1971 przejął rodzinną firmę Elizabeth Trump & Son, zmieniając później jej nazwę na The Trump Organization. Podczas swojej kariery biznesowej wybudował, wyremontował oraz zarządzał licznymi nieruchomościami komercyjnymi i mieszkaniowymi, hotelami, kasynami i polami golfowymi. W latach 1996–2015 był właścicielem konkursów Miss Universe, Miss USA i Miss Teen USA, a w latach 2004–2015 był gospodarzem programu telewizyjnego The Apprentice, emitowanego na kanale NBC. W 2015 znalazł się na 72. miejscu zestawienia najbardziej wpływowych ludzi świata, a w 2016 – z majątkiem wartym 4,5 mld dolarów – został sklasyfikowany na 324. miejscu listy najbogatszych ludzi świata dwutygodnika „Forbes”.

Rozważał kandydowanie w wyborach prezydenckich w 1988, 2004 i 2012, jednak ostatecznie nie podejmował decyzji o udziale. W wyborach w 2000 ubiegał się o funkcję prezydenta Stanów Zjednoczonych z ramienia Partii Reform, wycofał się jednak na etapie prawyborów partyjnych. W czerwcu 2015 ogłosił swoją kandydaturę w wyborach prezydenckich w 2016. Zdobył najwięcej głosów powszechnych i głosów delegatów w prawyborach Partii Republikańskiej i oficjalnie uzyskał nominację tej partii na kandydata na prezydenta Stanów Zjednoczonych, a Mike Pence na kandydata na wiceprezydenta Stanów Zjednoczonych.

Jego ostatni oponenci partyjni zawiesili swoje kampanie w maju 2016, w wyniku czego w lipcu Trump uzyskał oficjalną nominację Partii Republikańskiej na stanowisko prezydenta USA, natomiast Mike Pence został nominowany na stanowisko wiceprezydenta USA. Kampania prezydencka Trumpa spotkała się z niespotykanym zainteresowaniem mediów oraz międzynarodową uwagą. W swoim programie wyborczym zakładał renegocjację stosunków chińsko-amerykańskich oraz umów o wolnym handlu, takich jak NAFTA, czy Partnerstwo Transpacyficzne. Opowiadał się także za zaostrzeniem prawa imigracyjnego (wraz z budową muru na granicy amerykańsko-meksykańskiej) oraz znaczącym obniżeniem podatków. Krytycznie wypowiadał się na temat NATO twierdząc, że pakt ten jest niekorzystny dla Stanów Zjednoczonych. Podkreślał swoje pozytywne opinie na temat prezydenta Rosji Władimira Putina, a także wskazywał na potrzebę współpracy USA z Rosją przeciwko Państwu Islamskiemu. 8 listopada 2016 wygrał wybory prezydenckie, pokonując kandydatkę Partii Demokratycznej, Hillary Clinton. Urząd objął 20 stycznia 2017. Jest najbogatszą i do czasu objęcia urzędu przez Joe Bidena w 2020 roku był najstarszą osobą w historii sprawującą urząd prezydenta Stanów Zjednoczonych.

Ponadto jest pierwszą osobą na tym stanowisku, która nie zajmowała żadnego stanowiska w wojsku, rządzie lub wyłanianego w wyborach, a także piątą osobą wybraną na to stanowisko, która nie uzyskała największej liczby głosów w głosowaniu powszechnym. Jest również jedynym prezydentem Stanów Zjednoczonych postawionym w stan oskarżenia dwukrotnie, raz w grudniu 2019 i następnie w styczniu 2021

SAMI SWOI - CZYLI SAGA PRZY PŁOCIE :-)

 

FABUŁA FILMU

Film opowiada o losach dwóch zwaśnionych rodzin Pawlaków i Karguli, które krótko po zakończeniu II wojny światowej zmuszone są wyjechać z Kresów Wschodnich i osiedlić się na Ziemiach Odzyskanych. Ich kłótnie sięgają jeszcze czasów przedwojennych. Spór trwa o miedzę i krowę Kargula, która weszła Pawlakom w szkodę. Przyczyną kłótni jest ziemia, którą Kargul zaorał o 3 palce za daleko w stronę ziemi Pawlaków, co doprowadziło do rozlewu krwi. Obawiając się kary za pocięcie kosą Kargula, Jan Pawlak emigruje do Stanów Zjednoczonych.

Po latach wraca do Polski, gdzie jego brat Kazimierz z rodziną żyją w zgodzie ze znienawidzonym sąsiadem. Aby uspokoić Johna, Kazimierz opowiada mu historię pogodzenia się rodzin, w tym zaślubin jego syna, Witii i córki Kargula Jadźki.

KINGSSAJZ - CZYLI ŚWIAT KRASNOLUDKÓW W ERZE LUDZI

 

Kingsajz – polska komedia fantasy z 1987 roku, wyreżyserowana przez Juliusza Machulskiego.

Tytuł filmu (ang. king size, „królewski rozmiar”) nawiązuje do pojawiającego się w filmie napoju dającego krasnoludkom wymiary zwyczajnego człowieka, czyli dla nich właśnie „królewski rozmiar”.

Filmowa Szuflandia mieściła się w willi Edwarda Hetschela przy ul. Wólczańskiej 17 w Łodzi.

Fabuła

W Szuflandii (nieznanej nikomu krainie znajdującej się w podziemiach Instytutu Badań Czwartorzędu) panuje nadszyszkownik Kilkujadek. Kilkujadek wraz ze swoją zaufaną świtą kontroluje mieszkańców Szuflandii, by przypadkiem nie wykryli sekretu kingsajzu – eliksiru, który pozwala krasnoludkom zyskać rozmiary człowieka i zamieszkać w krainie ludzi, gdzie istnieje wolność, kobiety i inne atrakcje.

Alchemik Adaś - dysydent - samodzielnie uzyskuje kingsajz. Poznanie formuły pozwoliłoby innym uciekinierom pozostawanie w Kingsajzie bez konieczności picia Polo Cockty, która jest tymczasowym substytutem eliksiru. Tymczasem słudzy Kilkujadka śledzą Adasia. Nadszyszkownik wysyła swoich ludzi, by sprowadzili alchemika z powrotem. Na pomoc wyrusza przyjaciel Adasia Olo oraz projektantka mody Ala (będąca córką krasnoludka). Po wielu przygodach Olo z Adasiem wracają do kingsajzu, a ojciec Ali (będący wcześniej królikiem) wraca do ludzkiej postaci.

Co to jest ASERTYWNOŚĆ - MOIMI SŁOWAMI

 ASERTYWNOŚĆ - Jest to umiejętność odmowy tylko odmowy w taki sposób, aby nie urazić drugiej osoby. Kiedy komuś czegoś odmawiamy, odmówmy grzecznie.

Przykład:

- Pomóż mi z moim komputerem, bo coś się z nim stało, a ja nie umiem sobie z tym problemem poradzić.

- A wiesz nie pomogę ci.

- Dlaczego? 

- Bo nie

W przedstawionym przykładzie osoba po rozmowie nie będzie wiedzieć o co chodzi. Lepiej zrobić to tak:

Przykład:

-  Pomóż mi z moim komputerem, bo coś się z nim stało, a ja nie umiem sobie z tym problemem poradzić.

- Posłuchaj chętnie bym ci pomógł, ale nie za dobrze znam się na komputerach.

- Nic nie szkodzi. Poszukam kogoś innego

- Nie gniewasz się na mnie?

 - Nie, bo i o co?

- To dobrze

W drugim przykładzie proszona o pomoc osoba spokojnie wytłumaczyła dlaczego nie pomogła koledze w problemie.

VITAL HEYNEN

 

Vital Heynen (ur. 12 czerwca 1969 w Maaseik) – belgijski siatkarz i trener.

Kariera zawodnicza

•  8-krotne mistrzostwo Belgii (1996, 1997, 1998, 1999, 2001, 2002, 2003, 2004)
•  7-krotny zdobywca Pucharu Belgii (1997, 1998, 1999, 2001, 2002, 2003, 2004)
•  7-krotny zdobywca Superpucharu Belgii (1996, 1997, 1998, 1999, 2001, 2002, 2003)
• oraz 2-krotny finalista Pucharu Europy (1997, 1999) oraz brązowy medalista tych rozgrywek (2000), a także brązowy medalista Pucharu CEV (2001) oraz finalista Superpuchar Europy 1999. W 2005 roku w wieku 36 lat zakończył karierę zawodniczą.

Kariera trenerska

Vital Heynen po zakończeniu kariery zawodniczej został w Noliko Maaseik, rozpoczynając w 2005 roku karierę trenerską. Klub w latach 2005–2012 pod jego wodzą również dominował w krajowych rozgrywkach oraz odnosił sukcesy w europejskich pucharach: 4-krotne mistrzostwo Belgii (2008, 2009, 2011, 2012), 5-krotny zdobywca Pucharu Belgii 2007, 2008, 2009, 2010, 2012), 5-krotny zdobywca Superpucharu Belgii (2006, 2008, 2009, 2011, 2012) oraz 2-krotny medalista Pucharu CEV (2008 – srebrny, 2010 – brązowy).

Następnie zastąpił Raúla Lozano na stanowisku selekcjonera reprezentacji Niemiec, na którym pozostał do 2016 roku. Pod jego wodzą drużyna sięgnęła po brązowy medal mistrzostw świata 2014 po pokonaniu w meczu o 3. miejsce reprezentacji Francji 3:0. Równocześnie trenował turecki Ziraat Bankası Ankara (2012–2013), Transfer Bydgoszcz (2013–2015), Tours VB (2015–2016) z którym wywalczył Superpuchar Francji 2015).

W 2016 roku pozostał w Niemczech zostając trenerem VfB Friedrichshafen, z którym 2-krotnie wywalczył wicemistrzostwo Niemiec (2017, 2018), Puchar Niemiec (2017, 2018) oraz Superpuchar Niemiec (2016, 2017). W międzyczasie w latach 2017–2018 trenował reprezentację Belgii.

7 lutego 2018 roku został selekcjonerem reprezentacji Polski, z którą awansował do turnieju finałowego Ligi Narodów 2018, a dnia 30 września 2018 roku na mistrzostwach świata 2018 po zwycięstwie w finale rozegranym w Turynie nad reprezentacją Brazylii 3:0 obronił z Biało-Czerwonymi tytuł mistrzowski. W listopadzie 2018 roku w Budapeszcie został wybrany Najlepszym trenerem Europy (CEV), a w styczniu 2019 wspólnie ze Stefanem Horngacherem odebrali nagrodę dla trenera roku w Polsce.

11 lipca 2019 roku został trenerem włoskiego klubu Sir Safety Perugia a 15 kwietnia 2021 roku został zwolniony ze stanowiska trenera.

ARKADIUSZ BENEDYKT JAKUBIK

 

ŻYCIORYS 

W 1992 ukończył studia na Wydziale Aktorskim we Wrocławiu (filia zamiejscowa krakowskiej PWST).

Występował w Operetce Warszawskiej (1993–1994) i Teatrze Rampa w Warszawie (1997–2000). Zadebiutował na scenie Operetki Warszawskiej 13 listopada 1993 w roli Pierre’a w musicalu Piaf Pam Gems w reż. Jana Szurmieja.

Jest wokalistą rockandrollowej grupy muzycznej Dr Misio. Od 1993 roku pracuje jako lektor.

 

ADAM LAMBERT

 

Życiorys

Urodził się w Indianapolis w stanie Indiana jako syn projektantki wnętrz Leili i programisty Ebera Lamberta, w rodzinie o żydowskich korzeniach. Ma młodszego brata Neila. Wychowywał się w rodzinie o tradycjach żydowskich, ma mieszane korzenie, jego ojciec pochodzi z Norwegii, matka jest Żydówką.

Krótko po jego narodzinach rodzina przeprowadziła się do Kalifornii do San Diego, gdzie dorastał. Od najmłodszych lat przejawiał zainteresowanie muzyką, aktorstwem i publicznymi występami. Pierwszy raz pojawił się na scenie w wieku 10 lat. W Lyceum Theater's w San Diego został obsadzony jako Linus w przedstawieniu You're a Good Man, Charlie Brown. W szkole średniej brał udział w konkursach wokalnych, wykonując m.in. utwór „Thriller” – Michaela Jacksona. Kilka lat później występował w takich musicalach jak Skrzypek na dachu, Grease i Hello, Dolly!. W pierwszą zagraniczną trasę koncertową wyruszył mając 19 lat.

WIESŁAW DRZEWICZ

 

Życiorys

Był synem Bronisława. W 1948 ukończył studia na Wydziale Aktorskim Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Krakowie. W 1946 zadebiutował w przedstawieniu Droga do świtu Bohdana Pepłowskiego w reż. Józefa Wyszomirskiego na scenie Starego Teatru w Krakowie. W latach 1948–1955 występował w Teatrze im. Adama Mickiewicza w Częstochowie. W latach 1955–1963 był aktorem Teatru Zagłębia w Sosnowcu. Na sezon 1963/1964 wrócił do Krakowa zaangażowany do zespołu Teatru im. Juliusza Słowackiego. W latach 1963–1968 grał w Teatrze Polskim w Bydgoszczy, w sezonie 1968/69 w Teatrze im. Wilama Horzycy w Toruniu.

Od 1969 był aktorem teatrów warszawskich: Klasycznego (1969–1972), Studio (1972–1982), Komedia (1982–1990). W 1976 zagrał małą rolę (właściciel lokalu w Zakopanem) w filmie Człowiek z marmuru. W sezonie 1990/1991 oraz w latach 1993–1996 występował w Teatrze Syrena w Warszawie. Był silnie związany z Polskim Radiem. Grał w radiowych serialach W Jezioranach i Matysiakowie. Zajmował się także dubbingiem w filmach rysunkowych, m.in. Gorylu Magilli (jako Peebles), Psie Dalim i Smerfach (jako Gargamel). Występował także w pierwszej polskiej telenoweli – W labiryncie.

Zmarł 31 grudnia 1996 na raka płuc w warszawskim szpitalu. Miał 69 lat.