sobota, 15 maja 2021

TATA, A MARCIN POWIEDZIAŁ, CZYLI ROZMOWY OJCA Z SYNEM (KULTOWY SERIAL MŁODZIEŻOWY Z LAT 90 - TYCH )

 


Tata, a Marcin powiedział

Polski serial telewizyjny emitowany przez TVP1 od 15 października 1993 do 7 stycznia 2000, wyreżyserowany przez Wojciecha Adamczyka. Kilkuminutowe odcinki mają formę dialogu pomiędzy ojcem (w tej roli: Piotr Fronczewski) i dorastającym synem (Mikołaj Radwan), zaczynającego się od słów Tata, a Marcin powiedział...

 


 



A TUTAJ JEDEN Z ODCINKÓW


piątek, 14 maja 2021

MARLENA DROZDOWSKA - PIOSENKARKA (DISCO POLO I NIE TYLKO)

 

MARLENA DROZDOWSKA

 (ur. 15 lipca 1958 w Giżycku jako Marlena Wiśniewska) – polska piosenkarka. Absolwentka Wydziału Piosenkarskiego Średniej Szkoły Muzycznej w Warszawie.

                                            ŻYCIORYS 

 Debiutowała w 1973 na FPiPS w Krakowie. W tym samym roku rozpoczęła współpracę z Grupą I, z którą na XII Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu w 1974 wykonała piosenkę „Radość o poranku” (muz. Juliusz Loranc, sł. Jonasz Kofta) i zdobyła nagrodę Ministra Kultury i Sztuki. Następnie występowała w kabarecie Pod Egidą. W latach 1976–1980 występowała w niemieckim zespole wokalnym Gerd Michaelis Chor.

 

Do 1985 koncertowała z własnym zespołem Hotline głównie w dyskotekach w zachodniej Europie, m.in. w RFN, Austrii oraz Szwajcarii. W 1985 wróciła do Polski i wydała swoją pierwszą solową płytę, będącą wynikiem współpracy z kompozytorem Andrzejem Korzyńskim. Pochodząca z tej płyty piosenka „Bajadera plaża” została przebojem Lata z Radiem w 1986 w plebiscycie słuchaczy. Latem 1991 piosenkarka wraz z aktorem Markiem Kondratem nagrała kasetę, która w zamierzeniu miała być parodią chodnikowo-straganowych przebojów. Ukazanie się tego nagrania wywołało jednak skutek odwrotny od zamierzonego, bowiem piosenka Mydełko Fa, z tekstem Andrzeja Korzyńskiego zdobyła bardzo dużą popularność wśród zwolenników disco polo i stała się wielkim przebojem. Miłośnicy polskiego disco nie zauważyli prześmiewczego charakteru piosenki i przyjęli ją niemalże za swój hymn. Mydełko Fa przez kilka miesięcy utrzymywało się również na pierwszym miejscu międzynarodowej listy przebojów radia For You w Chicago. 


 

czwartek, 13 maja 2021

ROBERT WIĘCKIEWICZ (CUMA) Z FILMU "VINCI"

 

Robert Więckiewicz (Aktor)

(ur. 30 czerwca 1967 w Nowej Rudzie) – polski aktor filmowy i teatralny, członek Europejskiej Akademii Filmowej. Czterokrotny laureat Polskich Nagród Filmowych (2007, 2008, 2010, 2011) oraz dwukrotny laureat nagrody za pierwszoplanową rolę męską na Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych (2007, 2012). 

Wykształcenie 

 Ukończył technikum budowlane w Legnicy. W 1993 został absolwentem Wydziału Aktorskiego we Wrocławiu Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej im. Ludwika Solskiego w Krakowie. Podczas XI Festiwalu Szkół Teatralnych w Łodzi (1993), odbywającego się w Teatrze Studyjnym, otrzymał wyróżnienie za rolę Czasu w przedstawieniu Zimowa opowieść Williama Shakespeare'a w reżyserii Bogusława Kierca.

Kariera filmowa

 W produkcjach filmowych debiutował na początku lat 90. Początkowo grywał role epizodyczne i drugoplanowe w takich filmach jak Poznań '56 (1996) Filipa Bajona czy Ogniem i mieczem (1999) Jerzego Hoffmana. W 2003 wcielił się w Julka, jedną z głównych postaci czarnej komedii Ciało, w której zagrali również m.in. Rafał Królikowski, Bronisław Wrocławski i Zbigniew Zamachowski. Rok później wystąpił w komedii sensacyjnej Vinci u boku Jana Machulskiego i Borysa Szyca. Za rolę Roberta „Cumy” Cumińskiego w filmie Vinci Juliusza Machulskiego otrzymał specjalne wyróżnienie podczas XIV Noir in Festival we Włoszech (2004).

W 2007 zagrał główne role w filmach Świadek koronny i Wszystko będzie dobrze. W pierwszym wcielił się w tytułową postać nawróconego gangstera, w drugim w wuefistę Andrzeja. Za te role otrzymał nagrodę dla najlepszego pierwszoplanowego aktora na Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych. W kolejnych latach zagrał w nagradzanych i nominowanych do różnych nagród produkcjach: Ile waży koń trojański?, Lejdis, Dom zły, Różyczka i Pod Mocnym Aniołem

W 2011 został obsadzony jako Leopold Socha, główny bohater W ciemności Agnieszki Holland, filmu nominowanego do Oscara dla najlepszego filmu nieanglojęzycznego. W 2013 zagrał natomiast Lecha Wałęsę w filmie Wałęsa. Człowiek z nadziei Andrzeja Wajdy.

Życie prywatne

Żonaty z Natalią Adaszyńską, teatrolog, byłą kierownik literacką Teatru Rozmaitości w Warszawie oraz Teatru Dramatycznego m.st. Warszawy. Mają syna Konstantego. 

 

 

 

KAMIL BEDNAREK

 


                                                                             

                                Kamil Bednarek 

(ur. 10 maja 1991 w Brzegu), znany też jako MaccaBraa – polski piosenkarz, autor tekstów i piosenek, wykonawca muzyki reggae.

                                        Kariera muzyczna 

 W 2008 założył z przyjaciółmi zespół Star Guard Muffin. Pierwszy koncert zagrali w rodzinnym Brzegu, poprzedzając występ EastWest Rockers. Po kilku wygranych przeglądach muzycznych, w 2009 wydali debiutancki minialbum pt. Ziemia Obiecana, na którym umieścili autorski materiał.

 W 2010 wziął udział w trzeciej edycji programu TVN Mam talent!. Na castingu jurorskim zaprezentował piosenkę Kurta Nilsena „I” i jednogłośnie przeszedł do kolejnego etapu, w którym zaśpiewał „Tears in Heaven” Erica Claptona. Głosami telewidzów awansował do finału, w którym zaśpiewał utwór Boba Marleya „Is This Love” i zajął drugie miejsce. 19 listopada wydał debiutancki album studyjny pt. Szanuj, który nagrał z zespołem Star Guard Muffin. Płyta trafiła na szczyt listy bestsellerów płytowych OLiS oraz zdobyła multiplatynowy status.

PAPA DANCE (GRUPA MUZYCZNA Z LAT 80 - TYCH)

 

Papa Dance

Polska grupa synthpopowa, powstała w 1984 r. z inicjatywy producentów muzycznych – Sławomira Wesołowskiego i Mariusza Zabrodzkiego. 

 SKŁAD OBECNY

  •  Paweł Stasiak – wokal (1985-1990, od 2001), chórki (1984 - 1985)
  •  Waldemar Kuleczka – gitara basowa, wokal pomocniczy (1986 - 1990, od 2001)
  •  Jacek Szewczyk – gitara (1986 -1989, od 2001)
  •  Dariusz Piskorz – perkusja (od 2001)
  •  Marcin Tywoniuk – instrumenty klawiszowe (2001-2009, od 2018)
 BYLI CZŁONKOWIE ZESPOŁU
  • Sławomir Wesołowski (zmarły) – producent muzyczny, kompozytor (1984-1990)
  • Mariusz Zabrodzki – producent muzyczny, kompozytor (1984-1990, 2001-2007)
  •  Grzegorz Wawrzyszak – wokal (1984-1985)
  •  Marek Karczmarek – instrumenty klawiszowe (1984)
  •  Andrzej Zieliński – instrumenty klawiszowe (1986-1990, 2001-2006)
  •  Tadeusz Łyskawa – perkusja, instrumenty perkusyjne (1984-1985, 1986-1990, 2001-2007)
  •  Kostek Joriadis – instrumenty klawiszowe (1985-1986)
  •  Krzysztof Kasprzyk – instrumenty klawiszowe (1985)
  •  Konstanty Dinos – instrumenty klawiszowe (1986-1987)
  •  Filip Siejka – instrumenty klawiszowe (2009-2018)
 HISTORIA POWSTANIA PAPA - DANCE
 PIERWSZY SKŁAD (1984 - 1985)
 
Początkowo zespół był tylko muzycznym eksperymentem założycieli zespołu – Sławomira Wesołowskiego i Mariusza Zabrodzkiego, którzy z pomocą wokalisty Grzegorza Wawrzyszaka w trójkę dokonali w studio programu III przy ul. Myśliwieckiej w Warszawie nagrań piosenek W 40 dni dookoła świata i Ordynarny faul. Na potrzeby teledysków do wokalisty dołączono dwóch muzyków. Pierwszy skład grupy tworzyli: Grzegorz Wawrzyszak (wokal), Marek Karczmarek (instr. klawiszowe) i Tadeusz Łyskawa (perkusja). Początkowo grupa działała pod nazwą Papa Dock, lecz wkrótce zmieniono ją pod naciskiem cenzury, gdyż była kojarzona z przydomkiem dyktatora Haiti François Duvaliera, brzmiącym Papa Doc. Dotychczasową nazwę – zachowując inicjały – zmieniono na Papa Dance.   
 
Pierwsze przeboje – W 40 dni dookoła świata i Ordynarny faul z 1984 spotkały się z życzliwym przyjęciem publiczności. Wkrótce, z myślą o możliwości zaprezentowania się na żywo, do składu dołączono dwóch nowych muzyków grających na instrumentach klawiszowych: Kostek Joriadis i Krzysztof Kasprzyk. Kolejnymi hitami stały się piosenki nagrywane w studiu Tonpressu: Kamikaze wróć (wydana w 1985 na singlu przez Tonpress z piosenką Czy ty lubisz to co ja?) i Pocztówka z wakacji (wydana w 1985 na singlu Tonpressu z piosenką Kanał XO2). Do większych przebojów pierwszego składu należą też takie utwory jak: Panorama Tatr czy Te głupie strachy.
 
 Latem 1985 wydana została debiutancka płyta zatytułowana Papa Dance (Savitor), na której jedną piosenkę – Bez sensacji zaśpiewał perkusista – Tadeusz Łyskawa. Zespół wystąpił w 1985 na Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu w koncercie przebojów „Od Opola do Opola” z piosenką Kamikaze wróć, na którym zdobył dzięki głosom publiczności drugie miejsce, oraz w koncercie „Premiery” z piosenką Pocztówka z wakacji. Występy nie należały do udanych – zaczęto pisać, że zespół nie umie grać i śpiewać na żywo. Jesienią zespół nagrał dla zachodnioniemieckiej firmy Norton singiel z niemiecką i angielską wersją przeboju Kamikaze wróćKamikaze You Are Mine. Również jesienią na polskim rynku muzycznym ukazała się nakładem firmy Polmark kaseta magnetofonowa z częścią materiału z pierwszej płyty plus nagrania, które nie wyszły wcześniej na jakimkolwiek nośniku, czyli: w 40 dni dookoła świata, Ordynarny faul i utwór instrumentalny Papa Dance
 
Po półtora roku działalności założyciele zespołu rozwiązali grupę, a w jej miejsce powołali do życia duet (Paweł Stasiak i Kostek Joriadis). Pozostali muzycy przez kilka miesięcy używali bezprawnie nazwy Papa Dance (działały wówczas dwa zespoły o tej nazwie), lecz wkrótce zmuszeni byli zmienić nazwę. W wyniku konkursu jaki przeprowadzono na antenie Programu Czwartego Polskiego Radia, grupa przyjęła nazwę Ex-Dance. Autorem tekstów utworów Papa Dance był m.in. Jan Sokół, ojciec muzyka hip-hopowego, Sokoła.
 
REAKTYWACJA PAPA - DANCE
 
Reaktywacja zespołu Papa Dance nastąpiła w 2001 r. z inicjatywy Mariusza Zabrodzkiego (współzałożyciela, kompozytora i współproducenta wszystkich piosenek zespołu). Zaprosił on oryginalnych muzyków tworzących zespół w latach 80., czyli Pawła Stasiaka (główny wokal), Waldemara Kuleczkę (gitara basowa, wokal pomocniczy), Jacka Szewczyka (gitara akustyczna), Tadeusza Łyskawę (instrumenty perkusyjne) i Andrzeja Zielińskiego (instrumenty klawiszowe) oraz dwóch muzyków towarzyszących: Dariusza Piskorza (perkusja) i Marcina Tywoniuka (instrumenty klawiszowe). Reaktywacja powiodła się. Zespół spotkał się ponownie z wielką sympatią publiczności, która nie zapomniała o jego członkach oraz wielkich przebojów. Zespół zaczął grać obszerne trasy koncertowe, a w 2005 wydał czwartą płytę pt. 1 000 000 fanek nie mogło się mylić. W 2006 odszedł z zespołu Andrzej Zieliński przechodząc do zespołu Ex-Dance.

 

 

MAGNETOFON KASETOWY

MAGNETOFON KASETOWY

 

Przenośny lub stacjonarny, samodzielny lub jako element zestawu hi-fi, magnetofon mogący odtwarzać i nagrywać kasety magnetofonowe, często z wbudowanym mikrofonem. Wyróżniamy kilka typów magnetofonów, ze względu na:

  •  Sposób sterowania: 
  •   Mechanizm „miękki” (soft touch) – klawisze często są zrealizowane na mikroprzełącznikach lub przyciskach dotykowych. Po naciśnięciu klawisza przepływ prądu uruchamia daną funkcję w magnetofonie (jest to zrealizowane przez mikroprocesor) przykład – Nakamichi Dragon.
  • Mechanizm „twardy” – funkcję w magnetofonie są uruchamiane poprzez wciśnięcie danego klawisza, który porusza cięgnami. Wymagają większej siły, aby je wcisnąć, można je rozpoznać po bardzo dużym skoku oraz charakterystycznym dźwięku – przykład MARANTZ 1820.
 






Ach i znowu nostalgia... ale jak już mówiłem mam słabość do takich urządzeń.

środa, 12 maja 2021

CIEMNOŚĆ (KSIĄŻKA) - RAGNAR JÓNASSON

 

Ragnar Jónasson -   to najlepiej sprzedający się islandzki autor kryminałów. Jest autorem bestsellerowej serii Dark Iceland, osadzonej w Siglufjörður i okolicach, z udziałem detektywa Ari Thora.

                                               


 A to jedna z moich nowych książek tego autora, którą obecnie czytam. Muszę przyznać, że jest bardzo wciągająca. Polecam!

HISTORIA KONSOLI PEGASUS

 


Historia

 Na początku lat 90. w Polsce w wyniku transformacji ustrojowych możliwe stało się zakładanie własnych przedsiębiorstw. Dwaj biznesmeni, Dariusz Wojdyga i Marek Jutkiewicz, wykorzystali niszę na rynku i postanowili sprowadzić klon japońskiego Famicoma z Tajwanu (Marek Jutkiewicz zetknął się z produktem podczas jednej z podróży służbowych do tego kraju). W czerwcu 1991 założono przedsiębiorstwo BobMark International, które zajęło się importem sprzętu. Aby nie płacić podatków wspólnikiem stał się duńczyk Peter Horlyck. Firma ta dysponowała kapitałem w wysokości 2,3 mld zł (po denominacji 230 tysięcy zł)

(Podróbka Pegasusa)


Osiągalność i zgodność z NES

Gniazdo kartridżów w Pegasusie nie jest (bez adaptera) zgodne z kartridżami dla NES-a, gdyż konsola jest oparta na tzw. Famicomie – japońskiej wersji Nintendo Entertainment System. Famicom HVC-001 (zwany także Nintendo Family Computer) powstał w 1983 i był podstawą dla stworzenia wszelkich podróbek systemu Nintendo. 

Część kartridżów do Pegasusa było pirackimi kopiami gier wyprodukowanymi głównie w Rosji i Chinach. W Polsce gry na tą konsole w mniejszych ilościach również były produkowane jednak bez zgody firmy Bobmark i Nintendo.  Zwykłe gry japońskie w większości przypadków uruchomią się, ponieważ ani Famicom ani Pegasus nie posiada blokady regionalnej. Gry będą jednak działały wolniej ponieważ Pegasusy dostępne w Polsce pracują w systemie PAL 50Hz, a Famicom w NTSC 60Hz. W niektórych gamepadach do Pegasusa oprócz standardowego d-pada i 2 przycisków istnieją dodatkowe dwa – powyżej przycisków B i A znajdują się przyciski oznaczone jako TURBO, których nie ma w padach Famicoma, zaś w przypadku NES-a była dostępna wersja dżojpada NES Advantage z takimi przyciskami. Niektóre dżojpady posiadają także gniazdo minijack 3,5 mm służące do podłączenia słuchawek (działające tylko przy połączeniu z odpowiednią konsolą). Konsola jest zgodna z pistoletem świetlnym, lecz inne akcesoria mogą nie działać.

 

PEGASUS 10 - 502



(Podróbka konsoli GAME - BOY)

Pierwszy model konsoli Pegasus


 

Sam posiadałem ten model i pamiętam ile czasu spędzało się przed telewizorem. Gier do niej miałem masę (bardzo często wymieniałem się na nie z innymi użytkownikami) Fajne to były czasy:-)

 

wtorek, 11 maja 2021

 LOGOPEDIA - OPIS NAUKI


Nauka o kształtowaniu właściwej mowy w okresie jej rozwoju i jej doskonaleniu w późniejszym okresie (logopedia ogólna), a także o usuwaniu różnego rodzaju wad i zaburzeń mowy (logopedia specjalna).

 

 

Opis dyscypliny

Obecnie obowiązujące definicje logopedii mówią, że jest ona „nauką o kształtowaniu prawidłowej mowy, usuwaniu wad wymowy oraz nauczaniu mowy w przypadku jej braku lub utraty”. Obejmuje też oddziaływanie na psychikę w celu wytworzenia właściwego stosunku do wady mowy i zapobiegania ujemnemu jej wpływowi na kontakty interpersonalne oraz kształtowanie osobowości. Według Genowefy Demelowej logopedia zajmuje się etiologią i patogenezą zaburzeń mowy, ich rozpoznawaniem, zapobieganiem oraz usuwaniem. Interesuje się wychowaniem pod względem mowy, czuwaniem nad jej rozwojem i doskonaleniem oraz ewentualną poprawą, gdy odchyla się ona od normy.

 

 

Realizacja zadań logopedii wymaga wiedzy z zakresu językoznawstwa, foniatrii, neurologii, audiologii, ortodoncji, anatomii, fizjologii, psychologii, pedagogiki.



piątek, 7 maja 2021

Panasonic - Magnetowid


 

Ach... Kto pamięta te czasy?. Ja, bo właśnie na takim modelu nagrywałem filmy sobie i rodzicom, a nagrywać uczyli mnie wujek i tata. Z sentymentem będę wspominał te odtwarzacze i nie tylko te, bo mam słabość do starszej myśli technologicznej

czwartek, 6 maja 2021

BRONISŁAW CIEŚLAK - BOREWICZ

 


BRONISŁAW CIEŚLAK

8 października 1943 - 2 maja 2021.

Działalność zawodowa i aktorska

W 1968 rozpoczął pracę jako dziennikarz w Polskim Radiu, potem pracował również w krakowskim oddziale Telewizji Polskiej, gdzie w latach 1973–1991 był redaktorem i zastępcą redaktora naczelnego.

W 1976 reżyser Roman Załuski zaproponował mu udział w zdjęciach próbnych do serialu obyczajowego Znaki szczególne, który stał się aktorskim debiutem Bronisława Cieślaka. W produkcji tej zagrał inżyniera Bogdana Zawadę. W 1979 wystąpił w dwóch filmach fabularnych: w Kung-fu Janusza Kijowskiego zagrał dziennikarza Henryka Laskusa, a w filmie kryminalnym Wściekły w reżyserii Romana Załuskiego wcielił się w postać kapitana Zawady, próbującego rozwiązać sprawę tajemniczych morderstw.

W 1976 Krzysztof Szmagier powierzył mu główną rolę w serialu kryminalnym 07 zgłoś się. Rola porucznika Sławomira Borewicza, w którą wcielał się w 21 odcinkach produkcji z lat 1976–1987, przyniosła mu największą rozpoznawalność i popularność. 

W 1991 zakończył pracę w Telewizji Polskiej, następnie przez pewien czas pomagał żonie w prowadzeniu działalności handlowej w Krakowie. Przez krótki okres był również zarejestrowany jako bezrobotny. Później powrócił do współpracy z telewizją, prowadził m.in. Telewizyjne Biuro Śledcze.






Relaksacja Metodą Edmunda Jacobsona